|
Volgens een legende verloor de godin van de schoonheid en de liefde, Venus, een halsketting. Die viel in het water van de Tyrrheense Zee en zo ontstond de Toscaance Archipel.
In deze mooie mythe schuilt een kern van waarheid; de eilanden van de Archipel lijken werkelijk fragmenten van wat ooit het paradijs moet zijn geweest. |
|
|
Iedere bezoeker kan een eigen invulling geven aan de vakantie; zijn favoriete sport beoefenen, zich overgeven aan het genot van het zonnebaden, duiken in het diepblauwe water van de Tyrreense Zee of op ontdekkingsreis gaan naar wat de Toscaanse Archipel te bieden heeft aan geschiedenis, cultuur en kookkunst.
Dankzij de verscheidenheid van de kustlijn ( totale lengte 147 km.), de liefelijke stranden, de majestueuze bergen van het Monte Capanne gebergte (top 1019 m.), is Elba geheel terecht één van ‚s werelds beroemdste toeristische trekpleisters. Alle hoofdwegen (ca. 160 km.) zijn geasfalteerd. De overige wegen, zo'n 80 km. bij elkaar, zijn onverhard, maar vaak zeer panoramisch. Al in de prehistorie werd het eiland Elba bewoond en het is sinds mensenheugenis bekend vanwege haar mineralen en ijzermijnen. Door de Liguriërs werd het eiland "Ilva" genoemd, door de Grieken "Aethalia". Aanvankelijk was Elba Ligurisch, daarna Grieks, toen Etruskisch, daarna eeuwenlang Romeins. In de Middeleeuwen was het in het bezit van het rijk Pisa, daarna de Appianen en vervolgens de Medici's. Altijd weer waren Europese machthebbers geinteresseerd in het eiland en lieten zo sporen na van hun overheersing.
Onuitwisbare sporen zijn nagelaten door de Medici's in Portoferraio - als eerbetoon aan Cosimo de Medici werd de hoofdstad "Cosmopoli" genoemd - en door de Spanjaarden, die het imposante Fort van San Giacomo en het Fort Focardo in Porto Azzurro oprichtten.
Elba telt ca. 30.000 inwoners en is administratief ingedeeld in acht gemeenten: Portoferraio, Campo nell'Elba, Capoliveri, Marciana, Marciana Marina, Porto Azzurro, Rio Marina en Rio nell'Elba.
|
|